We wrześniu 2026 r. podczas 16. European Epilepsy Congress w Atenach firma Encoded Therapeutics przedstawiła nowe dane z badań fazy I/II programu POLARIS. Wyniki wskazują, że jednorazowe podanie eksperymentalnej terapii genowej ETX101 może prowadzić do trwałego zmniejszenia częstości napadów oraz poprawy wybranych parametrów rozwoju poznawczego i funkcjonowania adaptacyjnego u dzieci z zespołem Dravet związanym z wariantami w genie SCN1A.
ETX101 jest terapią regulacji genowej opartą na wektorze AAV9, zaprojektowaną w celu zwiększenia ekspresji genu SCN1A i przywrócenia prawidłowej funkcji kanałów sodowych w interneuronach hamujących. Terapia jest podawana dokomorowo w jednorazowej dawce.
W skumulowanej analizie obejmującej okres od 5. do 52. tygodnia po podaniu terapii lub do ostatniej dostępnej wizyty mediana redukcji miesięcznej liczby napadów wynosiła około 76% w grupie otrzymującej poziom dawki 3 (DL3; n=5) oraz 60% w grupie DL4 (n=9). Wśród pacjentów, którzy ukończyli 52 tygodnie obserwacji, mediana redukcji częstości napadów w 12. miesiącu wynosiła około 79% w grupie DL3 (n=3) i 89% w grupie DL4 (n=5).
W analizie obserwowano również stopniową poprawę parametrów poznawczych i zachowania adaptacyjnego. U dzieci leczonych przed ukończeniem 2. roku życia wyniki Skali Rozwoju Niemowląt i Małych Dzieci Bayleya (Bayley-4) wskazywały na postępującą poprawę funkcji poznawczych, a trajektorie rozwojowe zaczynały zbliżać się do wartości oczekiwanych u dzieci rozwijających się prawidłowo. W obserwacji sięgającej 76 tygodni utrzymywało się odchylenie od stagnacji rozwojowej opisywanej w badaniu naturalnego przebiegu choroby ENVISION. Korzystne zmiany obserwowano również w Vinelandzkich Skalach Zachowań Adaptacyjnych (VABS-3). Poprawa obejmowała komunikację, funkcje motoryczne, socjalizację i codzienne funkcjonowanie, przy czym szczególnie wyraźne zmiany dotyczyły komunikacji receptywnej i ekspresyjnej oraz sprawności ruchowej.
Podczas kongresu przedstawiono również wyniki najstarszego pacjenta leczonego dawką DL4, który otrzymał terapię w wieku 3 lat i 9 miesięcy. W ciągu 52 tygodni obserwacji odnotowano u niego istotne zmniejszenie częstości napadów, dłuższy okres bez napadów oraz poprawę parametrów rozwojowych.
Do momentu analizy danych ETX101 był dobrze tolerowany we wszystkich czterech ocenianych poziomach dawek, przy obserwacji sięgającej 117 tygodni. Nie odnotowano ciężkich zdarzeń niepożądanych związanych z leczeniem ani procedurą podania. Do działań niepożądanych związanych z terapią należało przejściowe zwiększenie aktywności aminotransferaz u 33% oraz małopłytkowość u 14% pacjentów. Zdarzenia te przebiegały bezobjawowo i ustąpiły samoistnie u wszystkich pacjentów.
Program POLARIS obejmuje kilka badań fazy I–III prowadzonych u dzieci i młodzieży z zespołem Dravet związanym z wariantami SCN1A. Trzy trwające badania fazy I/II – ENDEAVOR część 1 w Stanach Zjednoczonych, EXPEDITION w Wielkiej Brytanii oraz WAYFINDER w Australii – obejmują dzieci w wieku od 6 miesięcy do 7 lat. Równolegle część 1B badania ENDEAVOR rekrutuje dzieci i młodzież w wieku 4–18 lat. Trwa również druga część badania rejestracyjnego ENDEAVOR, w którym oceniane są zarówno częstość napadów, jak i wyniki neurorozwojowe u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 4 lat.
Pomimo że przedstawione wyniki pochodzą z wczesnej fazy rozwoju klinicznego i obejmują niewielkie grupy pacjentów, obserwowane utrzymujące się zmniejszenie częstości napadów w połączeniu z sygnałem poprawy funkcji poznawczych i adaptacyjnych wskazuje, że ETX101 może potencjalnie wpływać nie tylko na kontrolę napadów, ale również na szerszy przebieg neurorozwojowy pacjentów z zespołem Dravet.
